USCIS Red Kararına Dava Açılır mı? APA Davası Rehberi (2026)

İçindekiler

• Reddin Ertesi Sabahı
• APA Nedir, Ne Değildir?
• Mahkeme Yetkisini Nereden Alır?
• Devleti Dava Edebilmek
• Bir Red Ne Zaman Kesinleşmiş Sayılır?
• Yapmak Zorunda Olmadığınız İtiraz
• Kim Dava Açabilir
• Duvar
• Red ile İptal Aynı Şey Değildir
• Saat Ne Zaman İşlemeye Başlar
• Mahkeme Gerçekte Ne Emredebilir
• Delil Toplama Yok. Sadece Dosya Var.
• Avukatınızın Ücretini Kim Öder
• 2026 Haritası
• Kaynaklar

USCIS'ten gelen red kararı üç yol gösterir. Dördüncüyü söylemez. Bu yazı o dördüncü yolu anlatıyor: federal bölge mahkemesinde açılan bir dava, dayanağı Administrative Procedure Act, ve 2022'den bu yana dört Yüksek Mahkeme kararının bu davada değiştirdiği şey.

Reddin Ertesi Sabahı

Kapı kapalı değildir. Sadece üzerindeki etiket yanlıştır.

Herkesin bildiği üç yol

Motion to reopen, yani yeniden açma talebi, kurumdan yeni olgulara bakmasını ister. Motion to reconsider, yani yeniden değerlendirme talebi, memurun hukuku yanlış uyguladığını savunur. Forma göre, Administrative Appeals Office'e (AAO) itiraz yolu da açık olabilir.

Üçü de dosyayı az önce hayır diyen kuruma geri gönderir. Üçünün de süresi kısa. Karar tarihinden itibaren otuz gün, posta ile geldiyse otuz üç.

Dördüncü yol

Dördüncüsü, doğrudan kuruma karşı federal bölge mahkemesinde açılan bir hukuk davası. İtiraz değil. Dava. Dosya numarası olan, ve Homeland Security'de çalışmayan bir hakimin baktığı bir dava.

Federal hakim USCIS'e onay verdiremez. Federal hakim, USCIS'in hayır deme gerekçesini ortadan kaldırabilir.

Bu davanın dayanağı 1946 tarihli bir kanun. Adı Administrative Procedure Act, federal kurumların nasıl davranacağını düzenleyen çerçeve kanun. Avukatlar kısaca APA der.

Ocak 2026'da APA sayesinde Nebraska'daki bir hakim USCIS'e bir yeşil kart dilekçesini onaylamasını emretti. Aynı dönemde, bir Amerikan vatandaşıyla evlenen Ukraynalı bir adam için hiçbir şey yapmadı. O adam davasını hiçbir federal mahkemeye dinletemedi.

İkisi de doğru. Neden doğru olduğu, bu yazının konusu. Cevap, reddin haklı olup olmadığında değil. Cevap, hangi formun reddedildiğinde saklı.

APA Nedir, Ne Değildir?

En yaygın yanlış anlama şu: APA, mahkemeye USCIS'i onaya zorlama yetkisi verir. Vermez, en azından doğrudan vermez.

APA'nın yaptığı şey, federal kurumların davranışını düzenlemek ve o kurumdan zarar görmüş kişiye mahkemeye giden bir yol açmaktır. Kanundan iki şey doğar. Kongre başka bir yerde açıkça yazmadıysa bile dava açma hakkı. Ve devletin dokunulmazlığından feragat, yani sovereign immunity engelinin kalkması.

APA'nın vermediği şey mahkemenin davayı görme yetkisi. O yetki başka bir kanundan gelir, ve bu karışıklık yüzünden düşen dava sayısı az değil.

Mahkeme esasa girdiğinde elinde iki araç vardır, ve aralarındaki fark hangi davayı açtığınızı belirler:

• Kurum hukuka aykırı biçimde karar vermiyorsa ya da makul olmayan ölçüde geciktiriyorsa, karar vermeye zorlamak
• Kurumun kararını hukuka aykırı ilan edip iptal etmek, dosyayı geri göndermek

İkinci araç red davasının aracı. Birinci araç gecikme davasının. Aynı kanun maddesinde, bir fıkra arayla dururlar, ve bambaşka iki dava üretirler.

Sıkışmış bir I-485 dosyasını hareket ettirmek için mandamus davası açan herkes birinciyi kullanmıştır. İkinciyi neredeyse kimse kullanmaz. Gecikmeye karşı mandamus, göçmenlik çevrelerinde tanıdık bir kelime. Red kararına karşı APA davası ise değil, ve bu bilgi boşluğu her yıl yüzlerce dosyanın sessizce kapanmasına neden oluyor.

Kanun, agency action yani kurum işlemi kavramını bilerek geniş tanımlar. Bir düzenleme, bir emir, bir izin, bir hak, bunlardan herhangi birinin reddi, ve hiç karar vermemek.

Reddedilmiş bir I-140 kurum işlemidir. İptal edilmiş bir I-130 da öyle. Dört yıla yayılmış bir sessizlik de öyle.

Mahkeme Yetkisini Nereden Alır?

Mahkemenin yetkisini sadece APA'ya dayandıran bir complaint, yani dava dilekçesi, düşer.

Kulağa şekli bir ayrıntı gibi geliyor. Gerçek davalar bu yüzden bitti. Yüksek Mahkeme meseleyi elli yıl kadar önce Califano v. Sanders kararıyla çözdü: APA, bölge mahkemelerine yetki vermez. Yetki, federal question statute'tan gelir, yani federal hukuktan doğan her davayı federal mahkemeye açan hükümden. Buradaki mesele mahkemenin coğrafi ya da parasal sınırı değil. Mesele, mahkemenin o konuya hiç bakıp bakamayacağı.

Peki iyi yazılmış her APA dilekçesi neden yine de yetki bölümünde APA'yı sayar? Çünkü dokunulmazlık feragati orada durur, ve dokunulmazlık yetkiye ilişkindir. APA dilekçedeki yerini hak eder, ama sanıldığı işi görmez.

Ayrım, hükümet cevap dilekçesini verdiğinde önem kazanır. Sık kullanılan bir hamle şudur: APA iddiasının bir unsuru eksik, dolayısıyla mahkemenin yetkisi yok, dava daha ağır bir gerekçeyle düşmeli. Birkaç mahkeme bunu reddetti. APA zaten yetki vermediğine göre, eksik unsur iddianın kurulup kurulmadığına ilişkindir, hakimin sizi dinleyip dinleyemeyeceğine değil. Yedinci Daire bunu Dhakal v. Sessions kararında söyledi.

Venue, yani davanın hangi bölgede açılacağı, ayrı bir soru ve üç cevabı var. Davalının bulunduğu yer. Olayların önemli kısmının geçtiği yer. Ya da taşınmaz söz konusu değilse davacının yaşadığı yer. Çoğu başvurucu yaşadığı bölgede dava açar. Bazı avukatlar ise, daireler arasındaki içtihat farkı yüzünden, bilinçli olarak başka bir bölge seçer.

Devleti Dava Edebilmek

Amerika Birleşik Devletleri rıza göstermedikçe dava edilemez. Bu davalardaki rıza APA'nın tek bir hükmünde durur, ve federal kanunların nadiren ulaştığı bir açıklıkta yazılmıştır.

"Parasal tazminat dışında bir relief talep eden" dava, "Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı olduğu gerekçesiyle reddedilemez ve talep edilen relief bu gerekçeyle geri çevrilemez."

Şu ifadeyi bir daha okuyun: parasal tazminat dışında. Work permit'iniz sona ererken kaybettiğiniz maaşı USCIS'ten dava edemezsiniz. Mahkemeden kararı iptal etmesini ve kuruma doğru şekilde yeniden karar verdirmesini isteyebilirsiniz.

Mahkemeler feragati geniş yorumladı. Injunction ve declaratory judgment kapsam içinde. Birkaç temyiz mahkemesi, hukuka aykırı kurum işlemine yönelik olduğu ve parasal talep içermediği sürece, resmen APA altında açılmamış davalara bile uyguladı.

Feragatin bir sınırı var, ve göçmenlik avukatları bu sınıra sık çarpıyor. Eğer başka bir kanun aynı şikayeti ayrıntılı biçimde düzenliyorsa ve Kongre onu tek çare olarak tasarladıysa, APA'nın feragati devre dışı kalır. Yüksek Mahkeme testi Patchak kararında kurdu, Beşinci Daire 2021'de bir vatandaşlık davasında kapıyı kapatmak için kullandı.

Dokunulmazlıktan ayrı olarak, APA cause of action'ı, yani dava sebebini de kendisi verir. Dava hakkınızı Immigration and Nationality Act'in içinde aramanıza gerek yok. Yüksek Mahkeme bunu defalarca söyledi, ve bölge mahkemeleri bu temelde USCIS redlerini bozdu. Sovereign immunity feragati ile cause of action iki ayrı şey, ve dilekçede ikisinin de ayrı ayrı gösterilmesi gerekiyor. Birini yazıp diğerini atlamak, hükümete bedava bir savunma vermek demek.

Bir Red Ne Zaman Kesinleşmiş Sayılır?

Red kararında final kelimesi geçer. Fakat bu kanunun kastettiği anlama gelmez.

Mahkeme incelemeye başlamadan önce kurum işlemi final olmalıdır, ve finality iki parçalıdır. Kurum işini bitirmiş olmalı. Karar bir sonuç doğurmuş olmalı. Biri eksikse, memurun haksız olup olmadığı hiç tartışılmadan dava düşer.

"Kanunla incelemeye tabi kılınmış kurum işlemi ve mahkemede başka yeterli çaresi bulunmayan final kurum işlemi, yargısal denetime tabidir."

Yüksek Mahkeme bu iki parçalı testi Bennett v. Spear kararında, otuz yıl kadar önce kurdu. Bugün hala göçmenlik davalarını esasa girmeden en çok belirleyen ölçüt odur. Birinci parça, kurumun düşünmeyi bitirip bitirmediğini sorar, yoksa ortada mı durduğunu. İkincisi, kararın birinin hakkını belirleyip belirlemediğini, ya da hukuki sonuç doğurup doğurmadığını.

Mahkemeler göçmenlik kararlarını bu çizginin iki yanına dağıttı, ve dağılım her zaman sezgisel değil.

İkinci ve üçüncü satırlar bir kez daha okunmayı hak ediyor. Aynı karar Cincinnati'de final, Chicago'da değil. İki federal temyiz mahkemesi arasında canlı bir görüş ayrılığı var, ve davayı nerede açtığınız davanın ayakta kalıp kalmayacağını belirleyebilir.

Pratik karşılığı kısa. Kurum dosyanızla işini bitirdi mi? Karar hayatınızda bir şeyi değiştirdi mi? Birine hayır diyorsanız, bunu dilekçeyi yazmadan önce çözersiniz, hükümet dismissal talebi verdikten sonra değil. Finality eksikliği, davanın esasına hiç girilmeden kapanmasına yol açar. Ve dosyayı ikinci kez açmak, sürelerin ortasında, çok daha pahalıdır.

Yapmak Zorunda Olmadığınız İtiraz

Bu konudaki yazıların çoğu şunu söyler: önce idari yolları tüketin. AAO'ya itiraz edin, sonra mahkemeye gidin.

Yazıların çoğu yanılıyor, ve bu hata pahalıya patlıyor.

Yüksek Mahkeme cevabı 1993'te Darby v. Cisneros kararında verdi. APA altında idari yolu tüketmek yalnızca iki halde zorunludur, ve ikisi de nadiren gerçekleşir:

1. Bir kanun bunu şart koşuyorsa, ya da
2. Bir regülasyon hem yargısal denetim öncesi idari itirazı zorunlu kılıyor hem de itiraz sürerken kurumun kararını uygulanamaz hale getiriyorsa

Bu ikisi yoksa, karar finaldir ve mahkeme kapısı açıktır. Mahkemeler daha ileri gitti: kendi icat ettikleri bir tüketme şartını dayatmakta serbest değiller. Üçüncü Daire, adjustment başvurusuna ilişkin bir AAO kararının, ilerde removal süreci başvuruyu yenileme imkanı verse bile final olduğuna hükmetti.

Şimdi tuzak. Kimsenin sizi uyarmadığı kısım burası.

AAO'ya itiraz zorunlu değil. Ama gönüllü olarak itiraz ederseniz, kurumun kararı o itiraz bitene kadar final olmaktan çıkar. Bu arada açtığınız dava, erken açıldığı için düşer. Onuncu Daire 2020'de tam olarak bu sonuca vardı, ve aynı şeyi söyleyen tek mahkeme o değil.

Yani ilk otuz gündeki tercih "itiraz edeyim, tutmazsa dava açarım" değil. Tercih şuna daha yakın: itiraz et ve AAO'yu bekle, ya da itirazı atla ve şimdi dava aç. Bu iki yol arasında bir yıl veya daha fazla fark var. İnsanların çoğu seçtiğini bilmeden seçiyor.

Kim Dava Açabilir

İki ayrı test, sık sık birbirine karışır. Biri anayasal, biri kanuni.

Anayasa standing arar, yani dava açma ehliyeti. Davacının üç şeyi göstermesi gerekir, hepsi Lujan v. Defenders of Wildlife kararından:

• Somut, kişiselleşmiş, gerçekleşmiş ya da yakın bir zarar
• Bu zarar ile dava edilen davranış arasında nedensellik bağı
• Lehe bir kararın zararı gidereceği ihtimali

Elinde final USCIS reddi olan hemen herkes bu testi geçer. İkinci, Altıncı ve Onbirinci Dairelere göre employment-based dilekçelerin beneficiary'leri de geçer. Yine de en az bir bölge mahkemesi, sınıra yakın olgularda aksi yönde karar verdi.

İkinci test, Kongre'nin korumayı amaçladığı türden bir davacı olup olmadığınızı sorar. Avukatlar buna zone of interests der, ve 2014'e kadar yanlışlıkla bir standing sorunu sandılar. Yüksek Mahkeme Lexmark kararında bunun cause of action'a ait olduğunu açıkladı.

Test bilerek kolay tasarlanmış. Şüphe davacı lehine yorumlanır. Dava ancak davacının menfaati, kanunun korumak için yazıldığı şeyden o kadar uzaktaysa reddedilir ki Kongre onun dava açmasını istemiş olamaz. Göçmenlik davalarında bu eşiğe takılmak nadir. Hükümet yine de neredeyse her dilekçede standing itirazını yazar, çünkü maliyeti yok.

Bütün bunları geçin, ve dava yine de hiçbir hakimin önüne çıkmayabilir. Nedenini sonraki bölüm anlatıyor.

Duvar

Varsayım hala ayakta

APA "yargısal denetim yönünde temel bir varsayım" taşır.

Yüksek Mahkeme bunu 1967'de yazdı ve geri almadı. Bir mahkeme kapısı ancak Kongre'nin aksini istediğine dair açık ve ikna edici kanıt varsa kapanır.

Kongre neyi kapattı

Kongre o kanıtı göçmenlik kanununun bir köşesinde sağladı. Tek bir hüküm federal mahkemelerin yetkisini iki konuda kaldırıyor.

Göçmenlik kanununun beş maddesi altında relief verilmesine ilişkin her türlü karar, ki adjustment of status bunlardan biri. Ve yetkisi kanunla Bakan'ın takdirine bırakılmış her karar.

Patel, ve üçüncü dipnot

Patel v. Garland 2022'de geldi ve birinci kategoriyi geniş okudu. Dava removal sürecinden çıkmıştı. Hüküm şuydu: mahkeme, takdirî bir relief reddinin altındaki olguları inceleyemez.

Sonra üçüncü dipnot geldi. Her iki taraf da Mahkeme'yi uyarmıştı: geniş bir okuma, USCIS'in removal dışında verdiği redleri hiçbir mahkemenin denetleyemeyeceği hale getirir. Mahkeme soruyu karara bağlamayı reddetti. Ve hükümetin o günden beri her dilekçede alıntıladığı tek bir cümle ekledi.

"Kongre'nin o kapıyı gerçekten kapatmak istemiş olması mümkündür."

Altı daire o kapıyı kapattı

İlk hamleyi Yedinci Daire yaptı, Britkovyy v. Mayorkas kararında. Ülkeye parole ile girmiş, bir Amerikan vatandaşıyla evlenmiş Ukraynalı bir adam, yeşil kart başvurusu yaptı ve reddedildi. Hiçbir göçmenlik hakimi o reddi inceleyemezdi, çünkü mevzuat dosya üzerinde tek yetkiyi USCIS'e vermişti.

Mahkeme, bu engelin APA'yı bastıran göçmenlik özel bir sınır olduğuna hükmetti. Adjustment redlerinin denetimini ortadan kaldırıyor. Sadece takdirî kısmını değil. Reddin kendisini.

D.C. Dairesi izledi. Sonra Onbirinci, Dördüncü ve Beşinci. Dokuzuncu Daire kapıyı Temmuz 2025'te kapattı, U vize sahibi bir kadının davasında. Kadın, kanunun kendisinden hiç istemediğini savunduğu bir sağlık formunu vermediği için reddedilmişti.

Heyet, kararının kadını ülkede kaçak kalmaya zorlayabileceğini kabul etti. Herhangi bir mahkemeye derdini anlatabilmesi için removal sürecinin başlamasını beklemesi gerekecekti. Heyet yine de reddi onadı.

Geriye dar bir yol kalıyor, göründüğünden de dar. Bir politikayı, hiçbir bireysel redde yaslanmadan, kendi başına hedef alan dava ayakta kalıyor. Başvurun, reddedilin, ve o reddi gösterin: talep artık politikadan ayrı olmaktan çıkar. Kaçmaya çalıştığınız engelin içine yürümüş olursunuz.

2026 neyi ekledi

21 Mayıs 2026'da USCIS bir policy memo yayımladı. Başlığı şu: "Adjustment of Status bir Takdir ve İdari Lütuf Meselesidir, ve Başvuranların Olağan Konsolosluk Vize Sürecinden Muaf Tutulmasına İzin Veren Olağanüstü bir Relief'tir." Hiçbir kanunu değiştirmedi. Hiçbir kategoriyi kaldırmadı. Federal Register'da hiç yayımlanmadı.

Yaptığı şey, memurlara ülke içinden alınan yeşil kartı bir adım değil bir lütuf saymalarını, ve onaydan önce başvuranın tüm geçmişini tartmalarını söylemekti. Memonun hiçbir yerinde denetlenemez kelimesi geçmiyor. Geçmesine gerek de yoktu.

Şimdi bunu engelin yanına koyun. Bir red ne kadar çok takdirî bir tercih olarak çerçevelenirse, hiçbir mahkemenin inceleyemeyeceği hükmün içine o kadar tam oturur. Kurumun denetlenemezlik için savunma yapmasına hiç gerek kalmadı. Yalnızca kendi kararlarını kanunun zaten öyle saydığı kelimelerle tarif etmesi yetti.

Memoya karşı davalar bekleniyor. Illinois'deki bir bölge mahkemesi, aynı serideki daha eski memoların bekleyen bir dosyaya uygulanmasını çoktan durdurdu. Bu davalar politikayı hedef alıyor, ve onları açanlar politikanın henüz reddetmediği kişiler. Mahkemelerin hala izin verdiği tek konum bu, ve red kararı geldiği gün ortadan kalkıyor.

Hala açık olan ne

Duvar gerçek. Duvar aynı zamanda seçici. Her şeyi kapsamıyor, ve bu fark bu sayfadaki en işe yarar bilgi.

Nebraska'daki hakim, Ocak 2026'da USCIS'e bir extraordinary ability dilekçesini onaylamasını emrederken bir I-140 davasına bakıyordu. Bu tesadüf değil. Dördüncü satır, o davanın var olma sebebi. Sekizinci satır yine ayrı: reddedilen bir vatandaşlık başvurusu kendi kanununa tabi ve mahkeme meseleyi baştan inceliyor.

Red ile İptal Aynı Şey Değildir

Bu bir varsayım değil. Aralık 2024'te Yüksek Mahkeme oybirliğiyle tam olarak böyle hükmetti, Bouarfa v. Mayorkas kararında.

Amina Bouarfa bir Amerikan vatandaşı. Eşi için dilekçe verdi, USCIS onayladı. İki yıl sonra kurum onayı iptal etti, eşin önceki evliliğinin sahte olduğunu söyleyerek. Eş bunu reddetti. Suçlamayı yapan tanık sonradan ifadesini geri aldı. Bunların hiçbiri esasa ulaşmadı. Bölge mahkemesi yetkisizlikten reddetti, Yüksek Mahkeme onadı.

Bakan, "yeterli ve haklı sebep saydığı" bir gerekçeyle, bir vize dilekçesinin onayını "her zaman" iptal "edebilir."

Bu cümle kuruma bir tercih hakkı veriyor, dedi Mahkeme. Tercih takdirdir, takdir engeli tetikler, ve mahkeme kapısı kapanır. Önemli olan kanunun ne dediği, kurumun pratikte ne yaptığı değil.

Bu farkın Mahkeme'nin özellikle andığı bir olumlu yüzü var. İptal bir görev değil bir tercih olduğu için, kurumun merhamete yeri kalıyor. Sonradan şüphe duyduğu her onayı iptal etmek zorunda değil. Kendi dosyanızda küçük bir teselli. Binlerce dosya ölçeğinde gerçek.

Aile üzerinden verdiği dilekçesi onaylanıp sonra sorgulanan herkes son satırı iki kez okumalı. Yeni bir dilekçe vermek, sahte evlilik sorusunu karar vermek zorunda olan bir kurumun önüne geri koyar, ve zorunlu kararlar denetlenebilir. Çıkış yolu aynı kapıdan geri yürümekten geçiyor.

Saat Ne Zaman İşlemeye Başlar

APA kendi süresini içermiyor, ki bu süre yok demek değil.

Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı açılan hukuk davaları, dava hakkı doğduktan sonra altı yıl içinde açılmalı. Mahkemeler bu hükmün APA davalarını yönettiğinde hemfikir. Zor soru "doğmak" ne demek, ve on yıllarca dokuz federal temyiz mahkemesi bunun kurum işleminin final olduğu gün olduğunu söyledi.

Temmuz 2024'te Yüksek Mahkeme aksini söyledi. Corner Post kararına göre APA davası, davacı zarar gördüğünde doğar, kurum işlem yaptığında değil. 2018'de açılan bir Kuzey Dakota kamyon durağı, 2011'de yazılmış bir düzenlemeyi dava edebildi. Çünkü o düzenleme kapılar açılana kadar Corner Post adında kimseye zarar vermemişti.

Düz bir red davası için bu pek bir şey değiştirmez. Red ile zarar aynı gün gelir. Fark yarattığı yer, reddin arkasındaki düzenleme veya politika. On beş yıllık bir kuraldan yeni zarar gören kişinin artık kendi zararından itibaren altı yılı var, kuraldan itibaren değil. Bu, eski bir USCIS uygulamasına karşı yeni davacılarla dava açmanın önünü açtı. Mayıs 2026 memosunun kaderi de büyük ölçüde bu kapıdan geçecek.

Bir de yeniden başvuru tuzağı var, ve diğer her şeyi doğru yapanları yakalıyor.

Bir red üzerinden altı yıl geçtiyse, aynı başvuruyu tekrar yapmak eskisinin saatini yeniden başlatmaz. Mahkemeler bunu 2018'den beri söylüyor. Yeni başvuru yeni bir red üretir, o red kendi şartlarında dava edilebilir. Eskisi gitmiştir, içindeki hatayla birlikte.

Altta bir kural daha var. 1 Aralık 1990'dan sonra çıkarılmış bir kanundan doğan talepler altı yıl yerine dört yıl alır. APA o tarihten eski. Kısa sürenin, kurumun daha yeni bir kanunu ihlal ettiğini iddia eden bir APA davasına uzanıp uzanmadığı belirsiz, ve dört yıl içinde dosyalayabilen avukat dosyalıyor.

Takvim, kararın üstündeki tarihten itibaren, ve onu okuduğunuz günden değil:

1. 1. gün: red kararının üstünde yazan tarih
2. 30. gün, postayla 33. gün: motion ve AAO süresi dolar
3. 4. yıl: dayanak kanun yeniyse temkinli dış sınır
4. 6. yıl: geri kalan her şey için dış sınır

Mahkeme Gerçekte Ne Emredebilir

Hakim USCIS'e başvurunuzu onaylamasını söylemez. Hakim USCIS'e, hayır deme gerekçesinin hukuka uygun olmadığını ve o gerekçe olmadan yeniden karar vermesi gerektiğini söyleyebilir.

Bu ayrımın içinde çok yer var, ve aşağıdaki hukukun çoğu o yerin içinde yaşıyor.

Zorlama fıkrası hareketsizlikle ilgilenir. Kurum hukuka aykırı biçimde karar vermiyorsa ya da ayak sürüyorsa, mahkeme onu harekete geçirebilir. Yalnızca kurumun hukuken yapmak zorunda olduğu iş zorlanabilir, ve Yüksek Mahkeme çizgiyi dar çizdi: hakim kuruma karar vermesini emredebilir, nasıl karar vereceğini söyleyemez. Gecikmenin hukuka aykırı mı yoksa sadece makulsüz mü olduğu, Kongre'nin kesin bir süre koyup koymadığına bağlı. Sıkışmış bir adjustment başvurusu için açılan her mandamus davası bu fıkraya dayanır.

İptal fıkrası yanlış cevaplarla ilgilenir. İnceleyen mahkeme, şu niteliklerden birini taşıyan kurum işlemini hukuka aykırı ilan eder ve iptal eder:

• Keyfi, ölçüsüz, takdir yetkisinin kötüye kullanımı veya başka şekilde hukuka aykırı
• Anayasal bir hakka veya yetkiye aykırı
• Kanuni yetkiyi aşan veya kanuni hakkın gerisinde kalan
• Kanunun aradığı usule uyulmadan yapılmış
• Kurum duruşması kaydı üzerinden incelenen dar davalarda, esaslı delille desteklenmeyen
• Mahkemenin baştan inceleyebileceği olgularla bağdaşmayan

Birinci gerekçe, neredeyse her red davasının yaşadığı yer.

2024'ten bu yana iki gelişme, mahkeme sizi haklı bulduktan sonra ne olacağını değiştirdi. İkisi de yayımlanmış rehberlerin çoğundan sonra geldi.

Birincisi Chevron deference'ın sonu. Federal mahkemeler artık belirsiz bir kanunun kurum yorumuna itibar etmiyor; kanunun ne dediğine kendileri karar veriyorlar. Göçmenlikte etki devrimci değil, kademeli, ve görünür. Ocak 2026'da Nebraska'daki bir federal hakim bir extraordinary ability dilekçesinin reddini iptal etti. Gerekçe: USCIS iki aşamalı değerlendirme çerçevesini rulemaking ile değil iç genelgeyle kurmuştu, ve hangi delilin yeterli olacağını hiç açıklamamıştı. Mahkeme reddi kaldırdı ve dosyayı onay talimatıyla geri gönderdi.

Tek bir bölge mahkemesi, ve hükümet temyize gidebilir. Yine de bir iş temelli başvurucunun on beş yılda eline geçen en keskin şey bu.

İkincisi, kararın ne kadar geniş sonuç doğuracağı tartışması. Haziran 2025'te Yüksek Mahkeme ülke çapında injunction'ları büyük ölçüde sınırladı, ve APA'nın bir mahkemeye bir kuralı yalnızca davacı için değil herkes için kaldırma yetkisi verip vermediğini söylemeyi reddetti. Alt mahkemeler çoğunlukla verdiği yönünde karar verdi. Soru yeniden Yüksek Mahkeme'ye gidiyor.

Kendi reddiniz iptal edilirse, bunların hiçbiri sizi ilgilendirmez. Bir politikayı dava ediyorsanız, kazancınızın ne kadar uzağa ulaşacağını belirleyebilir.

Delil Toplama Yok. Sadece Dosya Var.

Federal dava genelde deposition, belge talebi, yeminli tanık demektir. APA davasında bunların neredeyse hiçbiri yok.

İnceleme administrative record ile sınırlıdır, yani kurum karar verirken önünde duran malzemeyle.

"Yargısal denetimin odak noktası, halihazırda mevcut olan idari dosya olmalıdır, inceleyen mahkemede ilk defa oluşturulan yeni bir dosya değil."

Bunu on sekiz ay önce cevapladığınız RFE hakkında bir uyarı olarak okuyun. Memurun önüne koymadığınız hiçbir şey, hakimin göreceği delil değildir. Alamadığınız mektup, parası yetmediği için vazgeçtiğiniz uzman, apaçık sandığınız için açıklamadığınız nokta: dava bakımından hiçbiri var değildir. Dava, kurumda kurduğunuz dosyada kazanılır ya da kaybedilir.

İstisnalar dar. Ana istisna basit. Gecikme davasında karar yoktur, dolayısıyla dosya da yoktur, ve mahkemeler hakim gecikmenin makul olup olmadığını tartmadan önce discovery'ye izin verir. Dördüncü Daire, sıkışmış bir U vize bekleme listesi davasında bunu söyledi. İkinci istisna, kurumun dosyası gerçek bir incelemeyi imkansız kılacak kadar eksikse devreye girer.

Tam bir administrative record, kurumun doğrudan ya da dolaylı olarak dikkate aldığı her şeyi içerir. Buna neyin dahil olduğunu kuruma kabul ettirmek bazen davanın tamamıdır. Hükümet çoğu zaman dosyayı dar tutar. Eksik bıraktığı belge, çoğu davada reddin en zayıf noktasını gösteren belgedir.

Avukatınızın Ücretini Kim Öder

Equal Access to Justice Act (EAJA), davayı kazanan tarafın avukatlık ücretini ve masraflarını devletten almasına izin verir. Kurum işlemine karşı açılan hukuk davalarını kapsar, yani APA davalarını.

Üç koşul, ve ağırlığı ikinci koşul taşıyor:

• Önemli bir konuda kazanmış olmanız
• Hükümetin pozisyonunun makul olmaması, ve makul olduğunu ispat yükünün hükümette olması
• Net varlığınızın iki milyon doların altında olması, ya da beş yüzden az çalışanı olan bir işletme için yedi milyon

Kanun saat ücretini 125 dolarla sınırlıyor, ki hiçbir göçmenlik avukatı bu ücretle çalışmaz. Mahkemeler bunu yaşam maliyetine göre düzenli olarak yükseltiyor, ve ayarlanmış rakamlar daireden daireye ve yıldan yıla değişiyor. Talep, karar kesinleşip temyiz yolu kapandıktan sonra otuz gün içinde verilmeli.

Ücret talebi dava açıp açmayacağınızı belirlemez. Hesaba girer. Bir de dava dilekçesinin mahkemeden talepte bulunulan bölümüne girer, ki orası unutulması kolay, sonradan eklenmesi imkansız bir yerdir. Red kararı alan çoğu kişi EAJA'nın varlığını hiç duymaz. Duyanların bir kısmı da süreyi kaçırır.

2026 Haritası

Dolaşımdaki checklist'lerin çoğu, dikkatli insanlar tarafından yazılmış olanlar dahil, oynadı işaretli her satırdan önce tamamlandı. Bu önemli. O beş satır, hükümet avukatının ilk uzandığı şeyler.

Bir sonraki sınav yakın. Mayıs 2026 adjustment memosuna karşı bir dava nihayet dosyalandığında, ilk kavga ülke içinden alınan yeşil kartın olağanüstü bir lütuf olup olmadığı hakkında olmayacak. Kavga şu olacak: federal bir hakimin bunu sormaya hakkı var mı.

Kaynaklar

1. Administrative Procedure Act, inceleme kapsamı, 5 U.S.C. § 706. Cornell Legal Information Institute
2. Administrative Procedure Act, inceleme hakkı, 5 U.S.C. § 702. Cornell Legal Information Institute
3. Federal question yetkisi, 28 U.S.C. § 1331. Cornell Legal Information Institute
4. Federal görevlilere karşı davalarda venue, 28 U.S.C. § 1391(e). Cornell Legal Information Institute
5. Devlete karşı hukuk davalarında zamanaşımı, 28 U.S.C. § 2401(a). Cornell Legal Information Institute
6. Equal Access to Justice Act, 28 U.S.C. § 2412(d). Cornell Legal Information Institute
7. Takdirî kararların yargısal denetimine ilişkin engel, 8 U.S.C. § 1252(a)(2)(B). Cornell Legal Information Institute
8. Abbott Laboratories v. Gardner, 387 U.S. 136 (1967)
9. Camp v. Pitts, 411 U.S. 138 (1973)
10. Califano v. Sanders, 430 U.S. 99 (1977)
11. Lujan v. Defenders of Wildlife, 504 U.S. 555 (1992)
12. Darby v. Cisneros, 509 U.S. 137 (1993)
13. Bennett v. Spear, 520 U.S. 154 (1997)
14. Norton v. Southern Utah Wilderness Alliance, 542 U.S. 55 (2004)
15. Match-E-Be-Nash-She-Wish Band of Pottawatomi Indians v. Patchak, 567 U.S. 209 (2012)
16. Lexmark International, Inc. v. Static Control Components, Inc., 572 U.S. 118 (2014)
17. Patel v. Garland, 596 U.S. 328 (2022). Supreme Court of the United States
18. Corner Post, Inc. v. Board of Governors of the Federal Reserve System, 603 U.S. 355 (2024). Supreme Court of the United States
19. Loper Bright Enterprises v. Raimondo, 603 U.S. 369 (2024)
20. Bouarfa v. Mayorkas, 604 U.S. 6 (2024). Cornell Legal Information Institute
21. Trump v. CASA, Inc., 606 U.S. 831 (2025)
22. Britkovyy v. Mayorkas, 60 F.4th 1024 (7th Cir. 2023)
23. Abuzeid v. Mayorkas, 62 F.4th 578 (D.C. Cir. 2023)
24. Shaiban v. Jaddou, 97 F.4th 263 (4th Cir. 2024)
25. Cabello Garcia v. USCIS, No. 23-35267 (9th Cir. 22 Temmuz 2025). U.S. Court of Appeals for the Ninth Circuit
26. Dhakal v. Sessions, 895 F.3d 532 (7th Cir. 2018)
27. Hosseini v. Johnson, 826 F.3d 354 (6th Cir. 2016)
28. Schreiber v. Cuccinelli, 981 F.3d 766 (10th Cir. 2020)
29. Gonzalez v. Cuccinelli, 985 F.3d 357 (4th Cir. 2021)
30. Mukherji v. Miller, No. 4:24-CV-3170 (D. Neb. 28 Ocak 2026)
31. USCIS Policy Memorandum PM-602-0199 (21 Mayıs 2026). U.S. Citizenship and Immigration Services

Bu yazı federal dava uygulaması hakkında genel bilgi verir, hukuki tavsiye değildir.